سلام
از همه دوستانی که من را در دوران غیبت چند هفته¬ای مورد محبت خود قرار داده بودند متشکرم و از همه دوستانی که نتوانستم به آنها سربزنم عذرخواهی می¬کنم.
در این چند هفته شاهد اتفاقاتی بودیم که شاید به این زودیها دیگر شاهدش نباشیم. برای من چندان مباحث سیاسی آن جذابیت ندارد و به آن هم کاری ندارم آنچه برایم مهم است توصیه به دوستان است که کمی خطر کنند و به اینگونه محافل سر بزنند و این را هم بدانند که دیگر این صحنه¬ها تکرار نخواهند شد.
این توصیه من تنها به دوستان هنرمند من مربوط می¬شود که به دنبال سوژه¬های ناب داستانی و الهام های شاعرانه هستند و برای سایر دوستان حضور در این مجامع سود که ندارد هیچ؛ حتی ضرر هم دارد و تنها انگ خوردن را به دنبال خواهد داشت و دوصد البته ضربات چماغ و باتومی چند بر سرو گردن مبارک؟! و آن هم تنها به دلیل حضور درصحنه. همین؟!
دوستانی که مبارزات و تظاهرات خیابانی را ندیده¬اند می¬توانند با دیدن این درگیریهای خیابانی خودشان صحنه¬پردازی کنند و لوکیشن داستان را مطابق فضای پیش از انقلاب کنند تا بتوانند با ابژه¬هایی که از این صحنه¬ها دریافت می¬کنند آن فضا را ترسیم کنند.
به هر حال هرچه هم برای نسل ما از مبارزات و درگیریهای پیش از انقلاب بگویند باز برای ما قابل درک نخواهد و به قول معروف:

اگر این است تأثیر شنیدن شنیدن کی بود مانند دیدن


داستانی هم دارم که در زیر تقدیم دوستان می¬کنم که شاید با اوضاع اخیر چندان بی¬ارتباط هم نباشد.
باقی بقایتان ....
جانم فدایتان....

راستی سوگمرگ مرد تفکر و اندیشه ورز آزاد, دکتر علی شریعتی را هم گرامی می¬داریم.

مهدی
30 /خرداد/1382